ارتودنسی نامرئی چیست؟ | بیماری

سلامتی

: براکتا همون نگینای فلزی روی دنداناتون بین ارتودنسی هستن. براکتا در واقع وسیله انتقال نیروی ارتودنسی به دندون هستن که شکلا و شکلای جور واجور مختلفی داشته و کاربرده های متفاوتی دارن. اگه از نظر جنس بخوایم اونا رو تقسیم بندی کنیم، براکتا به دو نوع کلی (فلزی و هم رنگ دندون) تقسیم می شن. براکتای فلزی دارای سیستمای مختلفی هستن که براساس هدف درمانی خاص میشه از اونا استفاده کرد. هرچند کارکردن با بعضی از این براکتا واسه ارتودنتیست راحت تره اما یه سریای دیگه نیاز به کاربرده های کلینیکی بیشتری دارن و زمان بیشتری از ارتودنتیست می گیرن. براکتایی که امروزه بیشتر استفاده می شن، براکتایی هستن که کاربرد اونا واسه ارتودنتیست راحت تر شده.

اگه بخوایم اونا رو تشبیه کنیم، براکتای قدیمی تر مانند ماشینای قدیمی دنده ای بوده اما براکتای جدید تر مانند اتومبیلای اتومات عمل میکنن. براکتای رنگ دندون هم مثل شکلای جور واجور فلزی یه مدل قدیمی و مدل جدید دارن، یعنی مثل ماشین اتومات عمل میکنن. غیر از این کاربرد، چگونگی وصلای سیمای ارتودنسی هم مختلفه. بعضی از اونا با روکشای رنگی، سیم به اونا وصل می شه اما یه سریای دیگه سیستمی در خود دارن که به اصطلاح خود وصل شونده هستن. براکتای هم رنگ دندون، خود به سه نوع تقسیم می شن: براکتای پلاستیکی، کامپوزیتی و سرامیکی. براکتای سرامیکی گران تر بوده و هزینه بیشتری داره اما مزیت این براکتا اینه که چون رنگ دندون هستن کمتر دیده می شن. براکتای رنگ دندون واسه زیبایی کاربرد بیشتری دارن.

شجره نامه براکت

وقتی تمایل افراد واسه انجام ارتودنسی از سنین کودکی به بزرگسالی ادامه پیدا کرد، به کار گیری این وسایل بیشتر عادی شد. به دلیل نصب این براکتا، سیماشون و طول درمان، بزرگ ترا و بالغان واسه رفع مشکل و درمان ارتودنسی مراجعه نمی کردن ولی با پیشرفتای حاصله و توجه جامعه به امر زیبایی دندون و مرتب بودن اونا به موضوع ارزش بیشتری داده شد، پس مراجعه واسه ارتودنسی از سنین پایین به بزرگسالی رسید و تعداد مراجعه بیشتر شد. هم اینکه با خود نیازای دیگری آورد و باعث شد که به سمتی بریم که ارتودنسی و براکتا دیده نشه. این دلیل ایجاد براکتای رنگ دندون شد.

خوبیا و بدیای براکتا

براکتای پلاستیکی و کامپوزیتی خیلی راحت تغییر شکل میدن اما وقتی لازمه اینا محکم باشن و تغییر شکل ندن، باید فکر دیگری کرد. براکتای کامپوزیتی خیلی راحت تغییر شکل میدن. این عیب در مقابل شکلای جور واجور سرامیکی مطرح می شه. از طرفی بعد از یه مدت این براکتا رنگ می گیرن، در حالی که براکتای سرامیکی رنگ نمی گیرن. ولی عیبی که براکتای سرامیکی نسبت به دو نوع دیگه داره، گران بودن اونا هستش. از طرفی چون سرامیک حالت شکنندگی داره، نمی تونه بعضی نیروها رو تحمل کنه و خرد می شه. اما وقتی نیروی زیادی به براکتای کامپوزیتی و پلاستیکی وارد می شه، تغییر شکل میدن و خرد نمی شن. عیب دیگه در حرکات و جابه جاییه. در نقاط بسیار ریز بحث اصطکاک مطرح می شه. اصطکاک سیما با سرامیک هم نسبت به حالتای دیگه بیشتره. واسه کاهش این اصطکاک، در شیارهای موجود در براکت لایه فلزی عبور داده می شه که از این اصطکاک جلوگیری شه ولی واسه رفع خاصیت شکنندگی اون هنوز اقدامی انجام نشده.

فلزی یا سرامیکی؟ موضوع اینه!

بهترین نوع براکت دندانی، سرامیکیه. براکتای فلزی نسب به نوع بی رنگ و سرامیکی بزرگ تر و کلفت تر و حجیم تر هستن. اما براکتای فلزی خیلی راحت نیرو رو تحمل می کنن و این به دلیل خاصیت فلزی بودن و چکش خواری اونا هستش.اما سرامیکیا قدرت تحمل زیادی نداشته و می شکنن. هزینه های سرامیکی هم نسبت به فلزی بیشتره. از طرفی براکتای فلزی دیده می شن اما براکتای سرامیکی کمتر دیده می شن و از نظر زیبایی بهترند، مخصوصا اگه روکشای بدون رنگ واسه نصب شون استفاده شه. روکشایی که روی دندون میفته چند روزی پس از قرار دادن اونا و به دلیل مواد غذایی زرد رنگ می شه ولی در هر صورت براکتای سرامیکی دید کمتری دارن.

در انتخاب براکتا دقت کنین

نکته ای که باید توجه شه اینه که براکتای سرامیکی از جنس مینای دندون سخته و در تماس با مینای دندون اون چیزی که از بین میره یا ساییده می شه براکت سرامیکی نیس و مینای دندانه. ولی فلزات نسبت به مینای دندون سختی کمتری دارن. در تماس فلز با مینای دندون این براکته که از بین میره. وقتی دندانا روی هم قرار می گیرن معمولا دندونای بالا روی فک پایین رو می پوشونن. اینطوری دندونای بالا در تماس با براکتای دندونای پایین قرار می گیرن. حالا اگه براکتای فک پایین از نوع سرامیکی باشن دندونای فک بالا آسیب می بینن، یعنی دندانی که با براکت در تماس قرار گیرد، ممکنه تحت اصطکاک کمی آسیب ببینه. اگه مراجع ما خیلی اصرار نداشته باشه پیشنهاد می کنیم که براکت سرامیکی واسه دندون پایین استفاده نکنه ولی اگه این براکت رو انتخاب کرد باید از این نکته آگاهی داشته باشه، پس اگه قراره از براکت واسه دندون پایین استفاده شه، بهتره که از براکت سرامیکی نباشه و از نوع کامپوزیت استفاده شه.

ارتودنسی نامرئی

اینویزیلاین اصلا براکت نداره و به معنی ردیف کردن نامریی دندانه. این با براکتای رنگ دندون فرق می کنه. براکتای رنگ دندون همه کارایی که سیستم ثابت ارتودنسی می تونه در درمان بکنه و کامل ترین و کامل ترین درمانه، انجام میده اما اینویزیلاین یه نوع درمان متحرک ارتودنسیه و مانند ناخن مصنوعی بی رنگ اما وصل به هم واسه همه دندانا استفاده می شه. این نوع درمان با قالب گیری از دندانا و هم اینکه طراحی روی اونا انجام شده و بعد روی دندون سوار می شه و لازمه که فرد مراجعات زیاد داشته باشه. این نوع درمان براکت نیس و محدودیتای درمان ارتودنسی رو با خود داره. در موارد زیادی ناچیز که نیاز به ارتودنسی باشه، مثلا مختصری دندون جابه جا شده باشه و واسه جابه جایی هم فضا به اندازه کافی باشه و نیاز به کشیدن دندون و جراحی فک نباشه، استفاده میشن. اما اگه نیاز به کشیدن دندون باشه یا جراحی فک نیاز باشه، درمان جامعی نیس و در موارد کمی کاربرد داره و اگه لازم باشه باید انجام شه. در عین حال چون حجم داره و مقداری از دندونای بالا رو میگیره، معمولا در صحبت کردن مشکل بوجود میاره. لازمه که موقع غذا بیرون آورده شه، چون که جویدن رو با مشکل مواجه می کنه. فرد وقتی دندون بالا و پایین رو روی هم میذاره، حس می کنه که فک باز می مونه و احساس خستگی در عضلات بوجود میاره. واسه فردی که واقعا اصلا نمیشه از براکتا واسه اون استفاده کرد و مشکل اون بسیار خفیفه و نیاز به کشیدن دندون نیس، میشه از این روش استفاده کرد. موارد کاربرد این درمان تنها ۲ درصده.

مطالب در رابطه:

اصلاح دندونای فاصله دار بدون ارتودنسی

شکلای جور واجور روشای ارتودنسی

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *