ارتقای خودباوری در زنان سرپرست خانوار | بیماری

سلامتی

: *فاطمه سعیدی: براساس گزارشای منتشر شده از طرف سازمان بهزیستی کشور تعداد زنان سرپرست خونواده در سال ۷۰، یه میلیون و ۲۰۰ هزار نفر و در سال ۸۵، یه میلیون و ۶۰۰ هزار نفر بوده که این آمار در سال ۹۰ به دو میلیون و ۵۰۰ هزار زیاد شده که نشون دهنده رشد ۵۵ درصدی این افراد در کشوره.

به نقل از روزنامه آرزو، از طرف دیگه در خرداد امسال مدیر کل کمیته امداد امام خمینی (ره) استان تهران گفت: «در سال ۹۴ تعداد زنان سرپرست خونواده در مقایسه با مدت مشابه سال ۹۳، ۹ درصد بالا رفته.» با بررسی وضعیت زنان سرپرست خونواده باید به این تاکید داشت که وضعیت این افراد در کشور خیلی مناسب نیس. بعضی از این افراد هیچ گونه منبع درآمدی از خود نداشته و این لازمه توجه دولت، اختصاص بیمه و برگزاری دوره های زیاد مهارت آموزی واسه اوناس. در این مورد باید دولت و مجلس تلاش کنن تا اقدامات مناسبی در مورد آسون کردن شرایط زندگی این افراد انجام شه. این در حالیه که در تدوین برنامه ششم به بحث زنان سرپرست خونواده توجه شده و در برنامه های حمایتی هم هدف توانمندی زنان سرپرست خانواره.
خوداشتغالی، نیاز زنان سرپرست خونواده
سختیای معیشت حالا دیگه فقط مردان رو زیر فشار نمی بره، بلکه زنان سرپرست خونواده هم دوش به دوش مردان و حتی بیشتر از اونا این سختی رو لمس می کنن. رنجی که از بیکاری شروع می شه و تا درآمد ناچیز این زنان و زندگی پرمشقتشان در طول سال ادامه پیدا میکنه. با بررسی تعداد زنان سرپرست خونواده در کشور تماشاگر افزایش قابل توجه اونا هستیم که این به دلایل زیادی مربوط می شه. مثلا میشه طلاق، فوت همسر و… رو از دلایل افزایش زنان سرپرست خونواده در کشور شمرد. تعداد زنان سرپرست خونواده رو میشه از طرف کمیته امداد بررسی کرد. چون پوشش دهی این آدما به شکل چندین سازمان انجام می شه. مثلا بعضی از این ادما از دید مالی با مشکلات زیاد مواجه هستن و یه سریای دیگه هم با به دست آوردن مهارت به خودکفایی رسیدن. باید توانمندی زنان سرپرست خونواده از راه آموزش مهارت، تخصص کاربردی و بنگاهای زود بازده پیشرفت یابد. این اقدام واسه زنان سرپرست خونواده در مقایسه با ایجاد شغلای مثل کارمندی مناسب تره، چون در این وضعیت زن سرپرست خونواده با وجود مسئولیتای فراوون مجبور به ترک منزل و رفتن به محل کار درساعت مشخصه، اما با توانمندی و ارائه تسهیلات از راه بنگاهای زود بازده این افراد می تونن با توانمندی فراوون به فعالیت بپردازند، چون واسه یه زن، خونواده و مسئولیتای به وجود اومده به وسیله اون در اولویت قرار داره و به نسبت به کار گیری ظرفیت بنگاهای زود بازده و اشتغال در مورد ایجاد مشاغل خونگی می تونه به ارتقای مهارتای زنان برسه.
همپوشانی در سرویس دهی
با وجود اینکه سازمانای زیاد در کشور واسه ساماندهی زنان سرپرست خونواده فعالیت می کنن، اما سازمان منبع واسه پوشش دهی این افراد کمیته امداده. فقط با تدوین قانون مناسب میشه شدت مشکلات زنان سرپرست خونواده رو کم کرد. در اصل توجه به این افراد نیازمند تدوین قانون مناسب و کاراست، اما به همون نسبت هم باید از طرف نهادهای اجتماعی و فرهنگی یه برنامه مشخص اعمال شه. مثلا باید واسه ساماندهی زنان سرپرست خونواده یه سازمان مشخص درست کرد. اما در هر صورت توانمندی زنان سرپرست خونواده یکی از اولویتای مهم کشور حساب می شه. اقدامات انجام شده واسه زنان سرپرست خونواده باید با سودآوری و تامین نیازای مادی همراه باشه، چون واسه این افراد نیازای اقتصادی جزو مسائل اصلیه.
تحصیلات و وضعیت زنان سرپرست خونواده
می گن باسوادی نعمته و افراد بی بهره از این نعمت رنج دوبرابر می برن. این رنج رو در زنان سرپرست خونواده که درصد بی سوادی در اونا بالاست میشه به شکل قابل لمس دید. براساس گزارشای ثبت شده در سایت مرکز آمار کشور بیشتر زنان سرپرست خونواده بی سواد یا کم سواد هستن. این در حالیه که ۱۱ درصد از زنان بی سواد سرپرست خونواده، کمتر از ۳۵ سال دارن و ۴۴ درصد از اونا هم در گروه سنی ۳۵ تا ۶۴ سال هستن. در چند سال گذشته با بررسی کرسیای دانشگاه و اندازه اشتغال زنان باید گفت که زنان به عنوان تاثیرگذارترین گروه اجتماعی در جامعه خیلی در کسب تحصیلات عالیه کوشا بودن، اما با این وجود بازم در بین اونا افراد بدون توانایی و مهارت خاص مشاهده می شه. بروز اینجور مشکلای به این دلیله که در بین اونا بحث ای با عنوان اعتماد به نفس و خودباوری خیلی نهادینه نشده. مثلا در جامعه ما کم نیستن زنان سرپرست خونواده که شغلشون مردونه س و این نشون دهنده اعتماد به نفس و خودباوری در بین اوناس. طبیعتا اگه فرد خواهان تغییر در شرایط خود نباشه به نسبت نمیشه هیچ گونه تغییر و تحولی در شرایطش درست کرد. باید فرد واسه تغییر وضعیت موجود وارد عمل شه و در این شرایط نباید تموم مشکلا رو از طرف دولت یا مجلس شمرد، بلکه هر زن سرپرست خونواده می تونه از راه مشاغل خونگی به خودکفایی برسه. از طرف دیگه بحث دانشگاه و زیادی تعداد زنان محصل در اون و تعدد مراکز آموزش عالی در پذیرش دانشجو هم مشکلات شایع در موردای جور واجور ایجاد کرده. در اصل تعداد دانشگاه ها در کشور یه سیاست نادرست بوده و الان هم هیچ فردی چه تحصیلکرده و چه تحصیل نکرده نباید انتظار ایجاد شغل از طرف دولت یا بخش خصوصی رو داشته باشه، بلکه هر فرد می تونه با به دست آوردن مهارت در مورد ایجاد اشتغال تلاش کنه. بدیش اینه در کشور ما کارآفرینی در بین زن، مرد، پیر و جوون خیلی با فرهنگسازی همراه نبوده و بیشتر ادما از نهادا و سازمان انتظار ایجاد شغل دارن. اینو هم به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین با اینکه باورهای نادرست در بین زنان تحصیلکرده و شاغل و در هر صنف و شغلی هست، اما زنان خونه دار به دلیل اینکه مهارتای اونا نامعلوم باقی مونده و استعدادهای ذاتیشون شکوفا نشده از خودباوری ضعیف تری بهره مند هستن. بدیش اینه افراد در نتیجه باورهای نادرست تواناییای خودشون رو نشناخته و در انتخاب هدفا و مسیرهای زندگی خود با این دودلی که تواناییا و ظرفیتای انجام کار رو ندارن مواجه می شن.
* عضو فراکسیون زنان مجلس

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *